Intermezzo #1

Tijd voor iets luchtig. Weet je wat leuk is?

Soms blog ik tijdens het werk. Niet tijdens de werkuren natuurlijk. Maar over de middag. Ik krijg een volledig uur om te eten. Veel te lang voor mij want ik ben nogal een schrokop. ☺

Mijn collega’s passeren dan wel snel eens mijn bureau met de typische opmerking: “Ah, werk je door?” Eigenlijk gebeurt dat wel eens. Maar sinds ik blog, ben ik liever hiermee bezig dan mijn werk tijdens mijn vrije momenten. Ik zeg dan simpelweg met een glimlach: “Nee, hoor!”
Nieuwsgierig als ze zijn blijven ze dan staan, afwachtend op een antwoord. Of soms vragen ze moedig: “Wat ben je aan het doen?” 

Op zo een moment vind ik het ongelooflijk leuk om met de meest absurde verhalen af te komen. Zoals “Ik ben op zoek naar mijn toekomstige begraafplaats, je kan niet vroeg genoeg beginnen” OF “Ik ben mijn lijstje met redenen voor het niet-hebben-van-kinderen aan het aanvullen. Nu ik jou zie, schiet er mij net nog een reden te binnen.”

De meeste hebben wel door dat ik dat moment aan het zeveren ben en liever niet deel waar ik mee bezig ben. Ze lachen dan eens goed en tonen respect voor mijn geheimen.
Maar die paar enkelingen die me dan in complete shock aankijken, die maken mijn dag echt helemaal goed. ☺

Op goedgelovige mensen! Mogen ze nog lang het slachtoffer zijn van mijn absurde humor!

“I’ve reached that age where my brain went from
“You probably shouldn’t say that”
…to…
“What the hell, let’s see what happens”
– Unknown