Ik heb een filter nodig

Heb je je al eens afgevraagd waarom mijn blog de titel “Athea denkt luidop?” heeft gekregen? Nee? Jammer dan, ik vertel het je lekker toch.

Dit is niet zomaar een verzameling van mijn uitgewerkte gedachten. Ik denk werkelijk luidop. Het is een gave en een vloek tegelijk.

Het mes dat aan twee kanten snijdt

Ik connecteer moeilijk met mijn medemens. Dit heb ik al eens aangekaart. Het is niet bepaald een probleem dat je van de ene dag op de andere oplost. Ik ben altijd zo geweest en ik heb er al veel en lang aan gewerkt.
Eén van de reden waar om ik de connecties niet kan maken is omdat ik misbegrepen wordt. Ik zeg wat ik denk, heel snel en heel ongefilterd.
Bij het juiste publiek kan dit leiden tot hilarische of zelfs diepgaande conversaties. Maar bij de meeste mensen -die vaak de smalltalk niet achter hun kunnen laten- wordt dit ontvangen met enige afkeer.
Je hebt er natuurlijk ook die het kunnen tolereren omdat ze mij kennen en mij proberen te begrijpen. Ik heb altijd al een grote appreciatie gehad voor mensen die dergelijke antennes hebben.

Jammer genoeg heb ik geen natuurlijk antennes. Ik kan mijn publiek (nog niet) aanvoelen. Dus ik flap er maar wat uit en af en toe kom ik van die vreselijke situaties tegen waar de gesprekpartner(s) me aanstaren met een blik vol afschuw en onbegrip. Gruwelijk, ik krijg rillingen als ik eraan terug denk.
Moraal van het verhaal: aanpassen. Hou de ongefilterde gedachten maar voor het papier. Geduldig en tolerant papier.

Ongefilterd

Iedereen filtert zijn/haar gedachten. Schrijven is eigenlijk de perfecte filter.
Heb je ooit al eens ongefilterd geschreven?
Het is werkelijk verademend maar zeer moeilijk. Je gedachten springen zó snel van de één naar de ander. Tenzij je een kei bent in Mindfulness, dan ben je aan zo’n tempo aan het schrijven dat je vingers bijna over elkaar struikelen en wat je dan als resultaat krijgt is een grote hoop onzin waar enkel jij een rode draad in ziet.

Aanpassen
Context is key

Sommige gedachten zijn echt grappig en echt relevant. Maar niet op ieder moment. Er is zoiets als contextuele humor. Er is ook zoiets als contextuele Athea-gedachten. Jammer genoeg is er geen exacte wetenschap over weten op welk moment je wat kan zeggen. Aanvoelen en durven fouten maken. Want daar leren we van. En wie weet, sommige mensen kunnen je nog verrassen.

Auteur: Ath.eee.ah

[requires a decent update]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s